Suske en Wiske Classics maakt valse start

  • Suske en Wiske Classics

Het sneeuwde een beetje onder in alle aandacht voor de borsten van Wiske, maar stiekem heeft Standaard Uitgeverij een nog grotere verandering doorgevoerd. Voor alle oude verhalen tot en met nummer 299 is namelijk een compleet nieuwe reeks opgericht: Suske en Wiske Classics. Maar helaas, deze albums ‘zoals Willy Vandersteen ze vandaag zou uitgeven’ lijken een misser te worden.

Suske en Wiske ClassicsOp het eerste gezicht ziet Suske en Wiske Classics er prachtig verzorgd uit. De covertekening staat ditmaal niet tegen een vertrouwde rode achtergrond, maar in stijlvol wit. Bovenaan prijkt een zwierige handtekening van Vandersteen, met daaronder in rode letters de reekstitel. Als je door het boek bladert, vallen de mooie en heldere kleuren op. Elk album wordt opnieuw ingekleurd met moderne technieken, en dat levert een waar plaatje op. De kleuren zijn prachtig, je kunt zien dat er met veel liefde aan is gewerkt. Ook de teksten zijn hier en daar aangepast en opnieuw geletterd met de computer. Door deze strakke lettering verliezen de tekstballonnen wat aan kracht, maar dat is slechts een detail. De echte misser zit in iets anders.

Ingekort

De nieuw ingekleurde versie van Suske en Wiske Classics.
De nieuw ingekleurde versie van Suske en Wiske Classics.

Van de eerste vier verhalen die nu als Suske en Wiske Classics uitgegeven zijn, zijn er drie verhalen uit de zogenoemde Blauwe Reeks. Het zijn strips die in de jaren vijftig werden voorgepubliceerd in Kuifje Weekblad, waarin Wiske krulletjes in haar nek heeft en waarin tante Sidonia en Jerom niet meedoen. In tegenstelling tot de reguliere reeks destijds, waren deze verhalen in kleur en -hier komt het- zo’n tien pagina’s langer. Om het verschil aan te geven, verschenen die albums met een blauwe cover in plaats van een rode. Liefhebbers vinden de acht Blauwe Reeks-verhalen vaak de beste uit de hele serie.

Lees ook: Paul Geerts: ‘Ik volg Suske en Wiske niet meer’

Toen de complete reeks vanaf 1967 opnieuw werd uitgegeven, werden ook deze verhalen aan de reguliere lijst toegevoegd. Maar de beste verhalen uit Vandersteens oeuvre werden vanwege de eenvormigheid keihard ingekort, soms zo lelijk dat je het een amputatie zou kunnen noemen (in De Tartaarse helm is dit hakken het best te zien).

Twee geschrapte stroken uit 'Het geheim der gladiatoren', 1955.
Twee geschrapte stroken uit ‘Het geheim der gladiatoren’, 1955.

Ook in Suske en Wiske Classics

Het uitgeven van Suske en Wiske Classics was een perfect moment geweest om deze historische vergissing te herstellen. De kleuren zijn zelfs gebaseerd op de oorspronkelijke versie van de Blauwe Reeks, maar de weggesneden pagina’s zijn niet terug gekomen. Een enorme gemiste kans om het vroege werk van Vandersteen in ere te herstellen. Juist in een reeks die uitgegeven wordt voor de fans van vroeger en ‘zoals Willy Vandersteen ze vandaag zou uitgeven’ als ondertitel heeft.

Lees ook: Gerben Valkema en Yann maken hommage Suske en Wiske

Het kan nog goed komen na deze valse start. Als absolute klassiekers als Op het eiland Amoras, De Ringelingschat of De dolle musketiers met de oorspronkelijke tekeningen in de reeks worden opgenomen, zorgt dat voor een enorme meerwaarde. Blijft het bij de hertekende versie, dan is Suske en Wiske Classics niet meer dan een nieuw likje verf.

Facebook
Twitter
Instagram
Volg via Email
RSS
Google+
https://stripjournaal.com/2017/06/01/suske-en-wiske-classics-maakt-valse-start/

17 Comments

  1. Een grote misser in “De groene splinter” is dat de maskers weliswaar weer wit zijn (zoals ze in de oorspronkelijke publicatie in het tijdschrift Kuifje waren), maar dat in de tekst steeds over blauwe maskers wordt gesproken. Dit is de kleur die in de uitgave in de rode reeks werd gebruikt.

  2. Of de oorspronkelijke tekeningen gebruikt zullen gaan worden, weten we als in het najaar “De koning drinkt” in de Classics-reeks wordt opgenomen. Ook jammer dat de verhalen niet op volgorde worden uitgegeven. De aankondigingsstroken zijn helaas ook niet opgenomen. Dat geldt in dit geval alleen voor deel 2 De duistere diamant. De blauwe reeks had die stroken niet. Het zijn wel zeer mooie boeken. Maar, het is net niet af. Ook de handtekening op de covers is niet van Willy Vandersteen zelf.

    • Geachte heer Verhulst,

      De handtekening op de covers,is wel degelijk die van mijn vader.
      Met vriendelijke groet,

      Christiane Vandersteen

      • De handtekeningen op de covers vanaf de delen 5 en verder zijn inderdaad van Willy Vandersteen. Dat kan ik beamen.
        Standaard Uitgeverij heeft de handtekening inmiddels aangepast.

      • Geachte mevrouw Vandersteen, Het is een enorme meerwaarde voor de reeks dat de verhalen De vliegende aap en Lambiorix nu met de oorspronkelijke tekeningen van uw vader zijn uitgegeven. Ook de tekeningen op de covers zijn de oorspronkelijke tekeningen. Daarmee zijn dit de twee enige albums tot nu toe die naar mijn mening het label “classics” kunnen krijgen. Er zijn wel andere albums in de reeks met oorspronkelijke tekeningen omdat die verhalen nooit hertekend waren, maar dan is de cover weer de hertekende versie uit de rode reeks en niet de oorspronkelijke cover. Deel 17 en 18 zijn in ieder geval echte plaatjes geworden!

  3. Ik heb “Het geheim van de gladiatoren” lang geleden in een tijdschrift gelezen, dat mijn moeder in de jaren 50 of 60 heeft laten inbinden. Later las ik het verhaal in albumvorm, en miste ik toen strookjes. Herkent iemand dat? Uit mijn hoofd – ik heb noch het tijdschrift noch het album meer – gaat het om een fragment in het begin van het verhaal, waarin Lambik, Suske en Wiske door Romeinen gevangen worden weggevoerd en een stier van het gezelschap nerveus wordt. Waarop in het album niet wordt ingegaan, terwijl Lambik in de feuilletonversie door een gevecht met het dier indruk maakt op de man met de purperen mantel en door hem wordt meegenomen.

    • Klopt helemaal Hans, dat is inderdaad een scène die wel in het oorspronkelijke verhaal zat, maar die is weggevallen toen het verhaal in de Rode Reeks is opgenomen. Waarschijnlijk was het tijdschrift dat je moeder had Kuifje Weekblad, of misschien Ons Volkske. Daarin verscheen dit verhaal trouwens onder de titel Goud voor Rome. Als je het verhaal nog eens in de oorspronkelijke vorm wil lezen, moet je op zoek naar de bibliofiele uitgave van ‘Het geheim der Gladiatoren’ uit de jaren 80 (deze: http://suskeenwiske.ophetwww.net/albums/blauw/bibliofiel.php) of ‘Goud voor Rome’ in de Klassiek-reeks uit de jaren 90 (deze: http://suskeenwiske.ophetwww.net/albums/klassiek/blauw.php). Of het album uit de jaren 50 natuurlijk, maar dan moet je wel een paar honderd euro neertellen.

      • Bedankt voor jullie reactie, Robin en Kees! Ik ben geen actieve verzamelaar meer, maar de vraagt houdt me al jaren bezig… Overigens is dat tijdschrift vrijwel zeker Rosita, dat later in Libelle lijkt te zijn opgegaan.

      • De heruitgave van de Blauwe Reeks in harde kaft door de krant Het Laatste Nieuws (of was het het Nieuwsblad?) van een tiental jaar terug bevat ook de weggelaten scènes. Misschien valt deze nog wel ergens op de kop te tikken.

    • Ja, dat klopt helemaal. De albumversie die nu is verschenen bevat een ingekorte versie van het oorspronkelijke verhaal. Velen met mij vinden dat jammer. We hoopten op de integrale versie van het verhaal. Het is niet anders. De uitgever heeft nu eenmaal hiervoor gekozen. In de jaren ’90 verscheen nog wel een volledige versie van het verhaal in de Blauwe Reeks. Dat was een herdruk met een harde kaft. Deze versie is vast nog wel ergens te vinden.

  4. Waarom geen nieuwe start met een reeks “Suske en Wiske The original”? De verhalen in de juiste volgorde, met de oorspronkelijke tekeningen en met alle stroken (juiste lengte). Maar dan wel in kleur! In het Frans is wel zo’n boek verschenen met de eerste drie verhalen.

  5. Ik heb vandaag De gezanten van Mars gekocht uit de reeks ‘Classics’, met het idee om de lange versie eens te kunnen lezen. Helaas blijkt het toch weer om de verkorte versie te gaan. Onbegrijpelijk dat zoiets als ‘Classics’ wordt uitgegeven, wat een aanfluiting.

  6. Jammer dat ik het niet eerder gelezen heb over die verknipte versies van de Blauwe reeks in de S&W Classics reeks.
    Helaas heb ik zonder dat te weten al enkele albums aangeschaft, afgaande op de toch fraaie opmaak.
    De volgende delen (uit de “Blauwe reeks”) laat ik dus maar mooi links liggen.
    Ik zal wel nog de(hopelijk)onverknipte uitgaven van mijn favoriete titels als De Circusbaron en De Straatridder (twee van de allerbeste S&W albums ooit naar mijn mening) aankopen wanneer die verschijnen.
    Dank voor de info.

    • Hallo Rob, het lijkt erop dat De Tartaarse helm volgend jaar wel in de juiste lengte wordt uitgegeven evenals Het Spaanse spook. Ook zullen De vliegende aap en Lambiorix met de originele tekeningen in kleur worden uitgegeven. Dat vind ik een goede zaak! De hoop is nu dat herdrukken van de nummers 1, 3, 4, 5 en 8 zullen worden herzien. Maar dan zullen die delen vermoedelijk eerst uitverkocht moeten geraken voordat er een herdruk zal komen.

  7. Mijn ideale uitgave zou zijn. Originele volgorde aanhouden van eerste publicatie in krant of stripblad (dus rikki en wiske als deel 1 etc). Daar waar ‘lange’versies zijn deze gebruiken en de originele tekeningen (en niet de hertekende), of het boek ‘dikker’ maken en zowel de originele als daarna de hertekende versie (dan ben je echt ‘compleet’). Ook wat dikkere dossiers zoals bij integrale uitgaven als blueberry – de smurfen- tangue – minimensjes – etc. Dat levert extra veel meerwaarde op. Eventuele ‘kleine’ en bijzondere verhalen gewoon op de juiste integrale plek in een deel opnemen. Dan wordt het pas echt een meesterwerk om te hebben, te lezen, in de kast te zetten, van te genieten
    .

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*