COLUMN | Wat een rijkdom

Ken je dat gevoel dat je iets doet wat je moet doen, maar dat je gedachten de hele tijd afdwalen naar iets wat je eigenlijk zou willen doen? Het overkomt me geregeld als ik aan het werk ben, maar ook -het spijt me zeer- terwijl ik deze column aan het tikken ben. Er ligt namelijk een enorme stapel stripboeken op me te wachten. En dat is niet omdat ik me weer eens te buiten ben gegaan in de stripwinkel, maar omdat ik ben gevraagd voor een bijzonder eervolle taak: ik maak dit jaar deel uit van de jury van de Willy Vandersteenprijs, de prijs voor het beste Nederlandstalige stripalbum van (grofweg) afgelopen jaar.

© Peter Beemsterboer/StripGlossy
© Peter Beemsterboer/StripGlossy

En dat betekent lezen, heel veel lezen. Want zo’n taak moet je serieus nemen. De longlist van albums die voor de prijs in aanmerking komen, bedraagt ruim tweehonderd strips. Dat was in eerste instantie even schrikken, maar nu de dozen vol strips binnen stromen, geniet ik er met volle teugen van. De postbode overigens iets minder.

Wat mij raakt is de enorme verscheidenheid in stripland. Wat is het toch een rijkdom dat zo veel creatievelingen al die fantastische grappen, mooie verhalen en prachtige tekeningen maken, en dat er uitgevers zijn die er brood in zien om het in een goed verzorgde uitgave op de markt te brengen. Lekker makkelijke lach-of-ik-schiet-avonturen, verzamelingen gags die na een heel album nog niet gaan vervelen, gelaagde verhalen die een diepe indruk achterlaten, stripbiografieën, hommage-albums, oude strips in een nieuw jasje of nummer honderd-en-zoveel van een Vlaamse familiestrip. Kortom, ik verveel me geen moment. En ja, er zit ook wel eens een omhooggevallen pretentieuze graphic novel bij, of een verhaal dat met een basiscursus Photoshop in elkaar is geflanst, inclusief Comic Sans-letters. Maar voor het grootste deel zie ik prachtige boeken, die met veel liefde zijn gemaakt.

Lees ook: Willy Vandersteenprijs voor Wauter Mannaert

Wat mij ook opvalt in het striplandschap is de revival van oude strips. Sommige klassiekers krijgen een mooie heruitgave (De Generaal, en volgend jaar Gilles de Geus), andere verschijnen eindelijk weer na jarenlange stilte (Asterix, Sjors en Sjimmie). En weer andere worden in een compleet nieuw jasje gestoken, al dan niet als hommage (Amoras, De Moordenaar van Lucky Luke). Het zijn gegarandeerde successen die meer aandacht pakken dan de echt nieuwe strips die op de markt komen. Maar zo’n kassucces met een bekende naam geeft een uitgever wel de mogelijkheid om volgende keer risico te lopen met iets nieuws. En juist met deze bekende namen kun je nog eens een goed artikel in de krant krijgen, of een item op tv. Uiteindelijk is dat reclame voor de strip in het algemeen, en daar heeft iedereen baat bij.

Een jonge stripliefhebber vertrouwde me laatst toe dat hij de strips jarenlang links had laten liggen. Studeren, stappen, veel tijd kwijt aan andere dingen – je weet hoe dat gaat. Maar toen verscheen er iets waar hij zo nieuwsgierig naar was, dat hij er niet omheen kon: Amoras, de ‘volwassen versie’ van Suske en Wiske (oud-winnaar van de Willy Vandersteenprijs, maar dat terzijde). Hij kocht het album en werd op die manier weer de strip ingezogen. Nu koopt hij weer volop.

Dit is natuurlijk een leuke anekdote, en totaal geen representatief voorbeeld. Maar het toont wel aan dat vernieuwende, innovatieve strips nodig zijn om het publiek erbij te houden. En dat een bekende naam en een flinke marketingmachine daarbij helpen. Daar zit ook direct een gevaar in: het aantal spin-offs van bekende strips is -zeker in Vlaanderen- wel erg groot geworden. Ook een stripliefhebber kan zijn geld maar één keer uitgeven. Het zou jammer zijn als de revivalstrips juist het nieuwe werk wegdrukken. Daarom: gebruik de grote namen met mate.

En tegen die verstokte stripliefhebbers die met een lijstje van hun favoriete reeksen de beurzen afstruinen, op zoek naar dat ene ontbrekende nummer, zou ik willen zeggen: probeer eens die strip die niet op je lijstje staat. Het is het waard, ik heb veel moois zien langskomen.

Zo, en nu ga ik snel weer verder lezen.

Facebook
Twitter
Instagram
Volg via Email
RSS

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*