‘Stripjournalistiek is veel persoonlijker dan fotoreportage’

Wat als je geen journalisten of fotografen op pad stuurt om reportages te maken, maar striptekenaars? NRC stuurt deze maand drie tekenaars naar het Griekse eiland Lesbos om verslag te doen van de vluchtelingencrisis. Deze stripjournalistiek geeft een bijzondere en andere kijk op het nieuws.

Aimée de Jongh is initiatiefnemer en één van de striptekenaars die naar Lesbos worden gestuurd. ‘Stripjournalistiek is zonder twijfel de meest persoonlijke vorm van journalistiek’, zegt zij. ‘Het is veel persoonlijker dan een fotoreportage, omdat de tekenaars zichzelf ook afbeelden. Je kan het vergelijken met een soort getekend dagboek’, vertelt Aimée in een interview met BNR Nieuwsradio.

Vluchtelingenkampen

Op Lesbos zitten nog steeds duizenden vluchtelingen in overbevolkte kampen, wachtend op uitsluitsel over hun asielaanvraag. Wachttijden kunnen oplopen tot een jaar, terwijl de leefomstandigheden mensonterend zijn. Naast Aimée de Jongh vertrekken striptekenaars Judith Vanistendael en Mei-Li Nieuwland 17 oktober naar het eiland.

‘Collega Jules Calis is in een vluchtelingenkamp in Duinkerken geweest om te tekenen’, vertelt Aimée. ‘In het begin liep hij rond met een fotocamera, maar dat schrikt mensen af. Toen hij de camera weg deed en zijn schetsboek en potlood pakte, stond er ineens twintig man om hem heen. Het werd heel ontwapenend.’ Het geeft de kracht van de stripjournalistiek aan, je kan dingen in beeld brengen die je als ‘gewoon’ journalist of fotograaf niet in beeld kan brengen.

Lees ook: ‘Frankrijk is echt geen fort in stripland’

Stripjournalistiek op LesbosVerenigde Staten

Het fenomeen stripjournalistiek is zeker niet nieuw, maar wel nieuw voor Nederland. In Amerika is het vaker gedaan, met tekenaar Joe Sacco als bekendste voorbeeld. Zo heeft hij strips gemaakt over het conflict tussen Israël en Palestina en de oorlog in Joegoslavië. Een goed Nederlandstalig voorbeeld is het album De Gierenclub, in samenwerking met de Vlaamse journalist Rudy Vranckx, die aanwezig was bij de Arabische Lente.

‘Wij lopen heel erg achter qua strips’, vindt Aimée de Jongh. ‘In Nederland is er heel erg een cultuur van Donald Duck, Jan Jans en de kinderen en Tina. Dat is al twintig jaar zo, en volgens mij gaat dat niet heel snel veranderen. Amerika heeft die hele Europese strip overgeslagen en al heel snel grotere stappen gemaakt. Stripjournalistiek is in de jaren tachtig al omarmd.’

Lees ook: Aimée de Jongh gaat de wereld over

Nu ligt er een mooie kans voor Nederland. In november verschijnen de eerste strips vanaf Lesbos in de krant. ‘Het zal ook een publiek aanspreken dat normaal geen kranten leest, en heeft daarom ontzettend veel waarde in deze tijd van visueel denken. We hopen dat meer kranten het voorbeeld zullen volgen en dat ze binnenkort naast journalisten en fotografen ook striptekenaars naar gebieden zullen sturen.’

Facebook
Twitter
Instagram
Volg via Email
RSS
Google+
https://stripjournaal.com/2017/09/30/stripjournalistiek-persoonlijker-foto/

1 Trackback / Pingback

  1. Stripjournalistiek | Pearltrees

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*